| « مسجد در قرآن » |

| یکشنبه سی ام مرداد ۱۴۰۱ | ساعت: 17:50

باسمه‌تعالی

« مسجد در قرآن »

إِنَّما یَعْمُرُ مَساجِدَ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ أَقامَ الصَّلاهَ وَ آتَی الزَّکاهَ وَ لَمْ یَخْشَ إِلاَّ اللّهَ فَعَسی أُولئِکَ أَنْ یَکُونُوا مِنَ الْمُهْتَدِینَ

مساجد خدا را تنها کسانی باید آباد کنند که به خدا و روز قیامت ایمان دارند و نماز را به پا داشته و زکات می‌پردازند و جز از خدا نمی‌ترسند. امید است که آنان از ره یافتگان باشند. ( توبه- ۱۸)

نکته‌ها:

* مسجد، پایگاه مهّم عبادی و اجتماعی مسلمانان است .بنابراین،هم متولّیان آن باید صالح و پاک باشند و هم برنامه‌هایش سازنده و تربیت‌کننده، هم بودجه‌اش مشروع و حلال باشد و هم مسجدیان اهل تقوا و خدایی و مورد تکریم. وگرنه اگر سازندگان مساجد، جبّاران و سلاطین باشند و پیش‌نمازان، افراد بی‌سواد و ترسو و خادمان نیز وارفتگان بی‌حال، طبعاً مساجد از هدف اصلی خود که آبادی معنوی است، دور خواهند ماند.

* به گفته مرحوم فیض کاشانی در تفسیر صافی، تعمیر مسجد شامل مرمّت، نظافت و فرش کردن، روشنایی، تدریس و تبلیغ می‌شود.

* در قرآن ۳۲ بار از زکات یاد شده که ۲۸ بار آن در کنار نماز بیان شده است.

* رسول خدا صلی‌الله علیه و آله فرمود:«اذا رأیتم الرّجُلَ یعتاد المسجدَ فاشهَدُوا له بالأیمان» همین که دیدید کسی به مسجد رفت و آمد می کند،به ایمان او گواهی دهید.

در احادیث برای کسانی که به مسجد رفت‌وآمد می‌کنند بهره‌های فراوان ذکر شده است، از جمله پیداکردن دوست و برادر دینی، آگاهی‌های مفید، ارشاد و دوری از گناه، برخورداری از نعمت و رحمت الهی.

پیام‌ها:

۱-تولیت و تعمیر مسجد شرایطی دارد:

الف: از جهت اعتقادی، ایمان به مبدأ و معاد. «آمَنَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ»

ب:از نظر عملی، برپاداشتن نماز و پرداخت زکات. «أَقامَ الصَّلاهَ وَ آتَی الزَّکاهَ»

ج:از جهت روحی، شجاعت و نفوذ ناپذیری. «لَمْ یَخْشَ إِلاَّ اللّهَ» (اگر متولّی مسجد، شجاع باشد، مسجد نیز کانون حرکت های ضدّ ظلم خواهد بود)

۲-وظیفه متولّیان مساجد و تعمیرکنندگان آنها، رسیدگی به محرومان است.

إِنَّما یَعْمُرُ … آتَی الزَّکاهَ

۳-ایمان از عمل جدا نیست، آمَنَ … وَ أَقامَ نماز از زکات جدا نیست، «أَقامَ الصَّلاهَ وَ آتَی الزَّکاهَ» و مسجد از انقلاب جدا نیست. مَساجِدَ اللّهِ … وَ لَمْ یَخْشَ

۴-با وجود ایمان،عمل صالح،نماز، زکات و شجاعت، باز هم مغرور نشویم، هنوز خطر انحراف وجود دارد. «فَعَسی أُولئِکَ أَنْ یَکُونُوا مِنَ الْمُهْتَدِینَ»

منبع: تفسیر نور- استاد قرائتی




 نظرات شما | 
| « خطبه حماسی حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) در کوفه » |

| پنجشنبه بیستم مرداد ۱۴۰۱ | ساعت: 8:38

باسمه‌تعالی

خطبه حماسی حضرت زینب (سلام‌الله‌علیها) در کوفه

ای اهل کوفه،

ای اهل خدعه و خذلان!

آیا بر ما می‌گریید و ناله سر می‌دهید؟

هرگز باز نایستد اشک چشم شما، و ساکن نگردد ناله شما، جز این نیست که مَثَل شما مَثَل آن زنی است که رشتة خود را محکم می‌تابید و باز می‌گشود. چرا که شما نیز رشتة ایمان را بستید و سپس گسستید.

حمد و سپاس تنها خصوص خداوند است و درود و رحمت خداوند بر پدرم محمد (ص) باد و هم بر خاندان پاک و ممتاز او.

آیا در شما جز چاپلوسی و تملّق همانند کنیز زادگان و خریدن ناز دشمنان دین، خصلتی است؟ مَثَل شما، مَثَل گیاه و علفی است که در مزبله می‌روید و یا گچی که آلایش قبری به آن کرده می‌شود. آگاه باشید که برای خود سرنوشت بدی فراهم کردید و بد توشه‌ای برای آخرت خود ذخیره نمودید که خشم خدا را بر شما لازم کرد و جاودانه در دوزخ خواهید ماند.

آیا پس از اینکه ما را کشتید، بر ما می‌گریید؟ آری به خدا قسم بگریید که شما سزاوار گریه‌اید، پس بسیار بگریید و اندک بخندید، چرا که ننگ و رسوایی را برای خود خریدید، دامن خود را به ننگی آلوده کردید که هرگز نمی‌توانید آن را با هیچ آبی شسته و از بین ببرید.

و چگونه می‌توانید ننگ و رسوایی قتل سلالة پاک خاتم پیامبران (ص) ، معدن رسالت، سید جوانان بهشت، پناه نیکوکاران، مایة دادرسی و شادمانی در هنگام بلا، علامت و دلیل راه روشن و آشکار کنندة آن، زعیم و متکلم حجج خود را که در هر حادثه به او پناه می‌بردید و دین و شریعت را از او می‌آموختید، پاک کنید.

هان! آگاه باشید که روز بزرگی برای حشر خود ذخیره نهادید، پس هلاکت از برای شما باد و در عذاب به روی در افتید، سعی و کوششتان بی‌نتیجه باد، دست‌های شما بریده باد و پیمان و معاملة شما خسران و زیان برایتان آورد. بازگشت به غضب خدا نمودید و ذلّت و مسکنت بر شما احاطه کرده است.

وای بر شما! آیا می‌دانید که چه جگری از رسول خدا (ص) شکافتید؟ چه خونی از او ریخته و چه پردة حرمتی را دریدید؟ چه عهدی را شکستید و با چه کریمی به مبارزه برخاستید؟

هر آینه امری سخت و بزرگ مرتکب شدید که نزدیک است آسمان از آن حادثه از هم شکافته شود، زمین پاره‌پاره گردد و کوه‌ها در هم فرو ریزد.

هر آینه این کار قبیح و ناستوده و گناه تیره و تاریک شما، آسمان و زمین را گرفت. آیا تعجب می‌کنید اگر از آثار این گناهانتان از آسمان خون ببارد. همانا عذاب آخرت بر شما عظیم‌تر و رسواکننده‌تر است!

پس بدین مهلت که یافتید خوشدل و مغرور نباشید چه، خداوند به مکافات عجله نکند و بیم ندارد که هنگام انتقام بگذرد و طولانی شود، خداوند در کمینگاه ما و ایشان است.

سپس این اشعار را خواند:

پس چه خواهید گفت هنگامی که پیامبر (ص) از شما بپرسد، چه کردید در حق اهل‌بیت من ای آخرین امت‌ها؟ عده‌ای از فرزندان مرا در خون خود غلتاندید و عده‌ای دیگر را اسیر کردید.

این جزا و پاداش من نبود و سفارش‌ها من این‌گونه نبود که با فرزندان من به بدی رفتار کنید. من اکنون بر شما می‌ترسم.

ای مردم کوفه! که عذابی که بر اهل ارم روا گشت، بر شما روا گردد!

سپس از آنان روی برگردانید. حذیم می‌گوید:

من، مردم کوفه را دیدم که از استماع این سخنان حیران و سرگردان شده، می‌گریند و دست‌های خود را به دندان می‌گزند. ملتفت پیرمردی شدم که در کنارم بود. دیدم اشکِ چشمش جاری گشته و محاسنِ او را تر کرده است، دست‌هایش را به‌سوی آسمان بالا برده و می‌گوید:

پیران شما بهترین پیران، زنان شما بهترین زنان، جوانان شما بهترین جوانان، نسلتان بهترین و کریم‌ترین نسل‌ها و فضیلتتان بهترین فضایل است.

منبع: کتاب زینب کبری (س) عقیله‌بنی‌هاشم




 نظرات شما | 
| « عصر عاشورا » |

| دوشنبه هفدهم مرداد ۱۴۰۱ | ساعت: 16:58

باسمه‌تعالی 

« عصر عاشورا »

عصر عاشورا که نسلِ بوتراب افتاده بود

ماه بینِ علقمه در آفتاب افتاده بود

جسمِ هفتاد و دو اختر از مدارِ آفتاب

سینه چاک و باده برلب، دل کباب افتاده بود

غنچه پرپر، گاهواره خالی، اشکِ جبرئیل

العطش در نغمهِٔ داغِ رُباب افتاده بود

آن غروبِ غم که فرزندِ عزیز فاطمه

تشنه‌لب با زخم‌های بی‌حساب افتاده بود

یک نیستان سوخت، در دشت کویر کربلا

شب ز گیسویِ شقایق در حجاب افتاده بود

آن غروبِ غم که از فتانهٔ قالوا بلی

آیه‌های عشق وایمان از کتاب افتاده بود

زینب آمد در دل دریایِ سرخِ قتلگاه

واحسینایش به گوشِ بوتراب افتاده بود

جسم خونینِ شقایق، داشت در آغوش اشک

لب به رگ‌های بریده، بی‌نقاب افتاده بود

قُرّهُ العینِ محمد، بضعهٌ منّی، بتول

در کنار جسم آقایِ شباب افتاده بود

شالِ خونینِ سیاه در گردن مهر سپهر

دور گردون تا قیامت، از شتاب افتاده بود

سروده: محمدحسین برزویی



 نظرات شما | 
| « عصر عاشورا بر اهل‌بیت امام حسین (ع) چگونه گذشت؟ » |

| دوشنبه هفدهم مرداد ۱۴۰۱ | ساعت: 13:13

باسمه‌تعالی

« عصر عاشورا بر اهل‌بیت امام حسین(ع) چگونه گذشت؟ »

سال ۶۱ هجری قمری، عصر روز دهم محرم، لشکر یزید بعدازاین که امام حسین (علیه‌السلام) را به شهادت رساند به دستور فرماندهان خود دست به غارت و آتش‌زدن خیمه‌ها و آزار و اذیت خاندان نبوت زدند. آن نامردان به‌سوی خیمه‌های حرم امام حسین (علیه‌السلام) روی آوردند و اثاث و لباس‌ها و شتران را به یغما بردند و گاه بانویی از آن اهل‌بیت پاک با آن بی‌شرمان بر سر جامه‌ای در کشمکش بود و عاقبت آن لعنت شدگان الهی جامه را از او می‌ربودند. (۱)

دختران رسول خدا (صلی‌الله علیه و آله) و حریم او از خیمه‌ها بیرون‌آمده و می‌گریستند و در فراق حامیان و عزیزان خود شیون و زاری می‌نمودند.

بعدازاین اموال اهل‌بیت را با سر و پای برهنه و لباس به یغما رفته به اسیری گرفتند و آن بزرگواران را از کنار پیکر امام حسین (علیه‌السلام) گذراندند. وقتی نگاه اهل‌بیت به کشته‌ها افتاد فریاد کشیدند و بر صورت خود زدند. (۲)

بعد از به اسارت گرفتن اهل‌بیت، عمر سعد ملعون در میان یارانش فریاد کشید: چه کسی حاضر است که اسب بر پشت و سینه حسین (علیه‌السلام) بتازد! ده نفر داوطلب شدند و پیکر مطهر امام حسین (علیه‌السلام) را با سمّ اسبان لگدکوب کردند. (۳)

در عصر عاشورا عمر سعد سر مبارک امام حسین (علیه‌السلام) را با خولی بن یزید اصبحی و حمید بن مسلم ازدی نزد عبیدالله بن زیاد به کوفه فرستاد و سرهای یاران و خاندان او را جمع کرده (که هفتاد دو سر بود) و به همراهی شمر بن ذی‌الجوشن و قیس بن اشعث به کوفه فرستاد. (۴)

سپس کشته‌های خودشان را جمع کرده و دفن نمودند ولی جنازه بی سر و زیر پای اسبان لگدکوب شده امام حسین (علیه‌السلام) و یارانش تا روز دوازدهم محرم عریان در بیابان کربلا بود تا این که توسط قبیله بنی‌اسد و به راهنمایی امام سجاد (علیه‌السلام) دفن شدند. (۵)

شب یازدهم محرم را گویا اسرای اهل‌بیت در یک خیمه نیم‌سوخته سپری نمودند دراین‌رابطه در مقاتل چیزی از احوال اهل‌بیت (علیهم‌السلام) نقل نشده ولی می‌توان تصور کرد که چه شب سختی را بعد از یک روز پر سوز و ازدست‌دادن عزیزان و غارت اموال و اسارت و سوختن خیمه‌ها و اهانت‌ها و … داشته‌اند.

عمر سعد ملعون در روز ۱۱ محرم دستور حرکت از کربلا به‌سوی کوفه را می‌دهد و زنان و حرم امام حسین (علیه‌السلام) را بر شتران بی جهاز سوار کرده و این امانت‌های نبوت را چون اسیران کفّار در سخت‌ترین مصائب و غم و غصه کوچ می‌دهند. (۶)

در هنگام حرکت از کربلا عمر سعد دستور داد که اسرا را از قتلگاه عبور دهند. قیس بن قرّه گوید: هرگز فراموش نمی‌کنم لحظه‌ای را که زینب دختر فاطمه (سلام‌الله‌علیها) را از کنار کشته بر خاک افتاده برادرش حسین عبور دادند که از سوز دل می‌نالید … و امام سجاد (علیه‌السلام) می‌فرماید: … من به شهدا نگریستم که روی خاک افتاده و کسی آنها را دفن نکرده، سینه‌ام تنگ شد و به‌اندازه‌ای بر من سخت گذشت که نزدیک بود جانم بر آید و عمه‌ام زینب وقتی از حالم باخبر شد مرا دلداری داد که بی‌تابی نکنم. (۸)

(گویا اسرای کربلا را دوباره به قتلگاه می‌آورند، یک‌دفعه همان عصر روز عاشورا بعد از غارت خیمه‌ها و به درخواست خود اسرا و یک‌بار هم در روز یازدهم محرم هنگام کوچ از کربلا و به دستور عمر سعد و این کار عمر سعد شاید به‌خاطر این بود که می‌خواست اهل‌بیت (علیهم‌السلام) با دیدن جنازه‌های عریان و زیر آفتاب مانده شکنجه روحی به اسرا داده باشد.)

بعدازاین که روز یازدهم محرم اسرا را از کربلا به‌سوی کوفه حرکت دادند به‌خاطر نزدیکی این دو به هم روز ۱۲ محرم اسرا را وارد شهر کوفه نمودند گویا شب دوازدهم را اسرا در پشت دروازه‌های کوفه و بیرون شهر سپری کرده باشند.

در اثر تبلیغات عبیدالله بن زیاد علیه امام حسین (علیه‌السلام) و خارجی معرفی کردن آن حضرت، مردم کوفه از این پیروزی خوشحال می‌شوند و جهت دیدن اسرا به کوچه‌ها و محله‌ها روانه می‌شوند و با دیدن اسرا شادی می‌کنند. ولی با خطابه‌هایی که امام سجاد (علیه‌السلام) و حضرت زینب (س) و سایرین از اسرا ایراد می‌کنند و خودشان را به کوفیان و مردم می‌شناسانند و به حق بودن قیام امام حسین (علیه‌السلام) اذعان می‌کنند شادی کوفیان را به عزا تبدیل می‌کنند.

در طول مدتی که در کوفه و در میان مردم به‌عنوان اسیر جنگی حرکت می‌کردند سرها بالای نیزه بود و اسرا در کجاوه‌ها جا داده شده بودند و آنان که خیال می‌کردند اسرا از خارجیان هستند و بر خلیفه یزید عاصی شده‌اند، جسارت و اهانت می‌کردند، عده‌ای هم از نسب اسیران سؤال می‌کردند با این وضع وارد دارالاماره می‌شوند و در مجلس عبیدالله بن زیاد که حاکم کوفه و باعث اصلی شهادت امام حسین، این ملعون جلوی چشم اسرا و مردم با چوب‌دستی به سر مبارک می‌زد و خود را پیروز میدان قلمداد می‌کرد و کشته‌شدن امام حسین (علیه‌السلام) را خواست خدا قلمداد می‌نمود. (۹) ولی با جواب‌هایی که از جانب حضرت زینب و امام سجاد (علیهماالسلام) می‌شنید بیشتر رسوا می‌شد.

منابع:
۱- ابی مخنف، اولین مقتل سالار شهیدان، ترجمه و متن کامل وقعه الطف، سید علی‌محمد موسوی جزایری، انتشارات بنی الزهرا، چاپ اول ۱۳۸۰.
۲- سید بن طاووس، اللهوف علی قتلی الطُّفوف، تحقیق و تقدیم شیخ فارس تبریزیان، ص۱۸۰.
۳- شیخ عباس قمی، ترجمه نفس المهوم (در کربلا چه گذشت)، انتشارات مسجد مقدس جمکران، ص ۴۸۵/ اولین مقتل سالار شهیدان، پیشین، ص۳۴۹.
۴- شیخ عباس قمی، همان، ص۴۸۶، و شیخ عباس قمی، ص ۳۵۱.
۵- شیخ عباس قمی، همان، ص۴۹۲/ اولین مقتل، پیشین، ص۳۵۳.
۶- شیخ عباس قمی، ترجمه نفس المهوم، ترجمه محمدباقر کسرهای، انتشارات جمکران، ص۴۹۰/ ابی محنف، اولین مقتل سالار شهیدان، ص ۳۵۱.
۷- لهوف سید بن طاووس .
۸- در کربلا چه گذشت، ص ۴۹۲ و حسین نفس مطمئنه، محمدعلی عالمی، انتشارات هاد، ص ۳۰۶.
۹- ابن مخنف، اولین مقتل سالار شهیدان، ترجمه وقعه الطف، سید علی‌محمد موسوی جزایری، ص ۳۶۱، و ترجمه نفسالمهموم، پیشین، ص ۵۱۹.

منبع : سایت خبرگزاری دفاع مقدس




 نظرات شما | 
| «یزید بن معاویه را بهتر بشناسیم» |

| جمعه چهاردهم مرداد ۱۴۰۱ | ساعت: 12:40

باسمه‌تعالی

«یزید بن معاویه را بهتر بشناسیم»

” محمد بارونی “

یزید بن معاویه کیست؟

یزید بن معاویه جوانی بی‌بند بار، اهل عیش، میگسار، سگ‌باز، اهل بوزینه بازی و عیاش بود. او اندیشه‌های الحادی داشت و به خدا و روز قیامت اعتقادی نداشت.

در زمان او فسق و فجور در میان والیان هم گسترش یافت و آوازه‌خوانی در مکه و مدینه آشکار شده بود و مردم علنی به شراب‌خواری می‌پرداختند.

معاویه قبل از مرگش با مکر و نیرنگ از بسیاری افراد برای ولیعهدی یزید بیعت گرفته بود. یزید پس از رسیدن به حکومت همچون پدرش معاویه به حیف‌ومیل بیت‌المال و کشتن انسان‌های باایمان و ایجاد فساد در دستگاه حکومت پرداخت.

کارنامه یزید ابن معاویه:

یزید ابن معاویه سه و سال هشت ماه حکومت کرد و در این مدت جنایت‌های فراوانی انجام داد از جمله:

۱- سال ۶۱ هجری حادثه عاشورا آفرید که در این حادثه حضرت امام حسین (ع) با هفتاد و دو رادمرد دیگر به شهادت رسیدند. خاندان عصمت و طهارت را به اسارت گرفتند و شهر به شهر گرداندند و در کوفه و شام به نمایش گذاشتند. این جنایت یزید و یزیدیان آن‌قدر سنگین و ناگوار است که هر مورخی چه مسلمان و چه غیرمسلمان دچار وحشت و ناراحتی روحی شدید می‌کند.

۲- سال ۶۳ هجری پس از قیام مردم مدینه (واقعه حرًه) ، یزید، “مسلم ابن عقبه” را با لشکری برای قتل‌عام مردم مدینه فرستاد. در این واقعه مهاجمان به مدینه حمله کردند و سه روز به کشتار مردم و غارت اموال آن‌ها پرداختند و به نوامیس مسلمانان تجاوز کردند. برای سرکوب کردن قیام مردم، یزید به جلادش ” مسلم ابن عقبه “دستور داد که اگر کسی از اهل مدینه زنده بماند باید برای بردگی محض با من (یزید) بیعت کند و اگر کسی از پذیرش بردگی امتناع ورزید، گردنش از بدنش جدا کنید.

۳- سال ۶۴ هجری سپاه ” مسلم ابن عقبه ” برای سرکوبی قیام ” عبدالله ابن زبیر ” به مکه هجوم بردند و با منجنیق به کعبه و مسجدالحرام و حرم امن الهی حمله کردند. کعبه و مسجدالحرام را آتش زدند و ویران کردند و عده‌ای را کشتند.

آری، ننگ و آلودگی یزید بیش از آن است که در این مختصر بگنجد.

*****

اَللّهُمَّ الْعَنْ اَوَّلَ ظالِمٍ ظَلَمَ حَقَّ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَآخِرَ تابِعٍ لَهُ عَلى ذلِکَ.

خدایا لعنت فرست بر اوّل ظالمی که در حق محمد و آل پاکش (ص) ظلم و ستم کرد

و آخرین ظالمی که از آن ظالم نخستین در ظلم تبعیّت کرد.

منابع:

۱ امام حسین (ع) – شهید فرهنگ پیشرو انسانیتنوشته علامه محمدتقی جعفری

۲- فرهنگ عاشورا – نوشته جواد محدثی




 نظرات شما | 
| حسین (ع) و زینب (س) |

| دوشنبه دهم مرداد ۱۴۰۱ | ساعت: 13:15

باسمه‌تعالی

حسین (ع) و زینب (س)

 

آفرینش، مات و شیدایِ حسین و زینب، است

سالِ نوری، نور سیمایِ حسین و زینب است

 

در کنار کهکشان، منظومه‌های شب‌نما

نورشان، از چشم بینایِ حسین و زینب است

 

قلبِ عاشق می‌طپد، بر سرزمین نینوا

تشنه یِ جامی زصهبایِ حسین و زینب است

 

تا علمدار حسین، از خیمه آمد در فرات

مشکِ آبش، تشنه یِ نایِ حسین و زینب است

 

ماه، می‌گوید حسین، خورشید می‌گوید حسین

ابر و باران، مستِ آوایِ حسین و زینب است

 

ماهیِ دریا که از دریا برآید سینه‌چاک

تشنه یِ لعلِ عطش زایِ حسین و زینب است

 

تا عزیز فاطمه، از زین نگون شد بر زمین

عرش، لرزان برتجلّایِ حسین و زینب است

 

آسمان خون گریه می‌کرد و زمین جوشان زخون

قتلگاه پرخون، ز مینایِ حسین و زینب است

 

حجتِ غالب و ناصر، داغدارِ کربلاست

روز و شب گریان، به غم‌های حسین و زینب است

 

سروده: محمدحسین برزویی



برچسب‌ها: حسین, ع, و زینب, س

 نظرات شما | 
| «روز شمار دهه اول محرم» |

| دوشنبه دهم مرداد ۱۴۰۱ | ساعت: 12:37

باسمه تعالی

 

« روز شمار دهه اول محرم »

 

دوم محرم سال 61 هجری

ورود امام حسین علیه السلام به سرزمین کربلا و فرود آمدن در آنجا

 

سوم محرم سال 61 هجری

ورود عمرسعد به کربلا، همراه 4000 هزار نفر از سپاه کوفه و آغاز گفت‌وگوی وی با امام برای وادار کردن آن حضرت به بیعت و تسلیم شدن

 

پنجم محرم سال 61 هجری

ورود شبث بن ربعی با 4000 نفر به سرزمین کربلا

 

هفتم محرم سال 61 هجری

رسیدن دستور از کوفه بر ممانعت سپاه امام از آب، و ماموریت 500 سوار دشمن بر شریعه فرات به فرماندهی عمروبن حجاج

 

نهم محرم سال 61 هجری

ورود شمر با 4000 هزار نفر به کربلا همراه با نامه ابن زیاد به عمرسعد، مبنی بر جنگیدن با امام حسین علیه السلام و کشتن او، و آوردن امان نامه برای حضرت عباس علیه السلام و حمله مقدماتی سپاه عمرسعد به اردوگاه امام و مهلت خواهی امام برای نماز و نیایش در شب عاشورا

 

دهم محرم سال 61 هجری

درگیری یاران امام با سپاه کوفه، شهادت امام و اصحاب، غارت خیمه ها، فرستادن سر مطهر امام به کوفه، توسط خولی

 

یازدهم محرم سال 61 هجری

حرکت سپاه عمرسعد و نیز اسرای اهل بیت از کربلا به کوفه، پس از آنکه عمرسعد بر کشته های سپاه خود نماز خواند و آنان را دفن کرد و اهل بیت را بر شترها سوار کرده به کوفه برد.

 

منبع: کتاب فرهنگ عاشورا

نوشته استاد جواد محدثی

 

▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️

این ایام حزن و اندوه بر عزاداران حسینی تسلیت باد

 

التماس دعا

▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️




 نظرات شما | 
| «از قیام امام حسین (ع) عبرت بگیریم.» |

| جمعه هفتم مرداد ۱۴۰۱ | ساعت: 19:29

باسمه‌تعالی

«از قیام امام حسین (ع) عبرت بگیریم.»

محمد بارونی

هرسال که محرم آغازمی شود، در ذهن‌ها و خاطره‌ها، یاد و نام شهیدان کربلا به‌خصوص سیدالشهدا حضرت امام حسین (ع) خطور می‌کند. با آغاز این ماه همه مردم از کوچک و بزرگ، زن و مرد، مسلمان و گاهی غیرمسلمان خود را برای برپایی مراسم سیدالشهدا آماده می‌کنند. لباس‌های سیاه می‌پوشند، مساجد و معابر را سیاه‌پوش می‌نمایند و مراسم روضه و عزا راه‌اندازی می‌کنند و برای برپایی این یادمان هر کاری که از دستشان برآید مضایقه‌ای ندارند. چرا؟ مگر امام حسین (ع) چه‌کار کرد که یادش و نامش بعد از ۱۳83 سال هنوز زنده و جاویدان است؟ هدف از قیام و انقلابش چه بود که حاضر شد خون پاک و مطهر خود و یارانش را فدای راهش و هدفش نماید؟

یکی از اهداف قیام امام حسین (ع) احیای دین و اصلاح امت جدش (ص) بود.

امام حسین (ع) در فرازی از وصیت خود به برادرش محمد حنفیه می‌فرماید: «و اِنَّما خَرَجتُ لِطَلَبِ الإصلاحِ فِی امّه جدّی» من فقط برای اصلاح در امت جدم، خروج می‌کنم.

واژه «اِصلاح» در برابر «اِفساد» است. امام حسین (ع) می‌بیند در جامعه‌ای که به نام اسلام اداره می‌شود و توسط حاکمی که خود را خلیفه رسول‌الله (ص) می‌داند، فساد همه‌جا را فراگرفته است، پس نمی‌تواند آرام باشد و ساکت بنشیند و تن به ذلت و زبونی بدهد.

امام حسین (ع) در این باره می‌فرمایند: چون یزید با عنوان حاکم حکومت اسلامی پیمان خدا را شکسته است (ناکِثاً لِعَهْدِ اللهِ) و با دستورات پیامبر خدا (ص) مخالفت می‌کند (مُخالِفاً لِسُنَّةِ رَسُولِ اللهِ) و به آنچه که پیامبر امر کرده عمل نمی‌کند (یَعْمَلُ فِی عِبادِاللهِ بِالاِثْمِ وَ الْعُدْوانِ) و از شیطان اطاعت می‌کند (قَدْ لَزِمُوا طاعَةَ الشَّیْطانِ) و فساد و منکرات را ظاهر و نمایان کرده است (وَ اَظْهَرُوا الْفَسادَ) و حدود الهی را تعطیل نموده است (وَ عَطَّلُوا الْحُدُودَ) و حرام خدا را حلال و حلال خدا را حرام کرده است (وَ أَحَلُّوا حَرامَ اللّهِ، وَ حَرَّمُوا حَلالَ اللّهِ و .) باید با او مبارزه کنم و من سزاوارترین کسی هستم که باید این ها را تغییر دهم. (وَ أَنَا أَحَقُّ مَنْ غَیَّرَ. ).

از اهداف دیگر قیام امام حسین (ع) اجرای فریضه امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر است.

حضرت در ادامه وصیت خود می‌فرماید: «أُرِیدُ أَن آمُرَ بِالمَعرُوفِ وَ أَنهی عَنِ المُنکَرِ» من برای امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر قیام کرده‌ام.

آری شرایط حاکم بر جامعه آن روز به‌گونه‌ای بود که احکام قطعی اسلام ترک می‌شد، حدود الهی تعطیل شده بود، احکام اسلام یکی پس از دیگری مورد تردید و انکار قرار می‌گرفت، ریختن خون مسلمان خیلی عادی بود، اگر کسی با شیوه حکومت‌داری مخالفت می‌کرد او را می‌کشتند و فردی به نام یزید که در شراب‌خواری، سگ‌بازی و میمون‌بازی معروف بود، به‌عنوان جانشین پیامبر خدا (ص) بر مردم حکومت می‌کرد و اطاعت از دستوراتش مثل دستورات پیامبر (ص) برای همه واجب بود. این جا بود که امام حسین (ع) قیام کرد و آن‌چنان لرزه‌ای در جامعة اسلامی به وجود آورد که تا قیام قیامت اثر خود را گذاشت.

روز عاشورا نیز لشکر عمر سعد ملعون، پس از به شهادت رساندن امام و یاران وفادارش، بدن‌های مبارک آنان را زیر سم اسبان پایمال کردند و اجسادشان را بر زمین رها نمودند، به این امید که دیگر نامی از حسین (ع) و یاران او باقی نماند.

اما پیام‌رسان عاشورا، حضرت امام سجاد (ع) و حضرت زینب (س) در کوفه و شام، قیام و انقلاب خونین امام را تکمیل کردند و بدین‌گونه شد که تا زمین در چرخش است، یاد و نام آنان زنده و جاوید خواهد ماند.

امروز نیز ملت ما باید قدردان خون شهدا، آزادگان، جانبازان و ایثارگرانی باشند که با شجاعت و فداکاری‌های خود، راه امام حسین (ع) را پیمودند و برای حفظ ارزش‌های اسلامی و انجام فریضه امربه‌معروف و نهی‌ازمنکر، جان عزیز خود را در طبق اخلاص گذاشتند و بر همه ماست تا پیام‌ها و توصیه‌های آنان که همان حفظ ارزش‌های انقلاب اسلامی است درک کرده و به نسل امروز منتقل نموده و از راه و هدف مقدس آنان پاسداری نماییم، تا در آن دنیا شرمنده آنان نباشیم. ان شاالله.

صلواتــ




 نظرات شما | 
| « پیام‌های آیه مباهله (آیه ۶۱ سوره آل عمران) » |

| یکشنبه دوم مرداد ۱۴۰۱ | ساعت: 9:48

باسمه‌تعالی

 

« پیام‌های آیه مباهله (آیه ۶۱ سوره آل عمران) »

 

1-اگر انسان ايمان به هدف داشته باشد، حاضر است خود و نزدیک‌ترین بستگانش را در معرض خطر قرار دهد. «من‌بعد ما جائك من العلم»

 

2-آخرين برگ برنده و سلاح برنده مؤمن، دعاست. «فقل تعالوا ندع»

 

3- فرزند دخترى، همچون فرزند پسری ، فرزند خود انسان است. «ابنائنا» بنابراين امام حسن و امام حسين علیهماالسلام فرزندان پيامبرند.

 

4- زن و مرد در صحنه‌های مختلف دينى، در كنار همديگر مطرح‌اند. «نسائنا»

 

5- در دعا، حالات اهل دعا مهم است، نه تعداد آنها. گروه مباهله كننده پنج نفر بيشتر نبودند. «ابنائنا، نسائنا، انفسنا»

 

6-علىّ بن ابی‌طالب علیه‌السلام، جان رسول اللَّه صلی‌الله عليه وآله است. «انفسنا»

 

7-در مجالس دعا، كودكان را نيز با خود ببريم. «ابنائنا»

 

8-اهل‌بیت پیامبر علیهم‌السلام مستجاب‌الدعوه هستند. «ابنائنا، نسائنا، انفسنا»

 

9-استمداد از غيب، پس از به‌کارگیری توانایی‌های عادّى است. «نبتهل»

 

10-كسى كه منطق و استدلال و معجزه، او را به پذيرش حقّ تسليم نمی‌کند، بايد با او مباهله كرد. «تعالوا... نبتهل»

 

11- اگر مؤمنان محكم بايستند، دشمن به دليل باطل بودنش عقب‌نشینی می‌کند. «ندع ... نبتهل»

 

12-استدلال را بايد با استدلال پاسخ داد، ولى مجادله و لجاجت بايد سركوب شود. «لعنة اللّه على الكاذبين»

 

منبع: تفسیر نور - نوشته استاد قرائتی




 نظرات شما | 
| « روز مباهله مبارکباد » |

| یکشنبه دوم مرداد ۱۴۰۱ | ساعت: 0:33

باسمه تعالی

روز مباهله مبارکباد

 

داستان ِ خلقت ِ«عیسیٰ» یقین

خالق ِیکتا، کند بازآفرین

 

آنچه، در «تورات و اِنجیل» آمده

نسخ ِ «قسیسین واَحبارِ» لَعین!؟

 

یا «محمّد» ما تو را، آگاه کنیم

با بیانِ «وحی» وبُرهانِ مبین

 

مشرکین با تو «مُحاجَّه»می‌کنند

بر «اُلوهیت» به عیسایِ متین

 

قُل تَعالَوْا نَدعُ «نا» اَبنا َٕ نا

با پسرهاتان بیایید از کمین

 

ما «نِسا ٕ» ِخود به میدان آوریم

با زنان آیید، حق و راستین

 

ما به میدان، «جان» خود می‌آوریم

پس شما هم جان ِ خود ای مشرکین

 

احمد آمد، رویِ آغوشش، حسین

دست در دست حسن، سمتِ یمین

 

پیشِ رو، «جان» ِشریفِ مصطفی

حضرتِ حیدر، امیرالمؤمنین

 

پشتِ سر، صدیقهِٔ عصمت تبار

فاطمه، خَیرالنّسإ فیِ العالمین

 

تا نظر کردند، قدیسین به جمع

عالم ِ نَجران، نظاره بر امین

 

...یک نگین، با پنج نقشِ قیمتی

ساخته نقّاشِ هستی دلنشین

 

پنج نقشِ عصمتِ عالی جمال

پنج گوهر، جان ِ خَتمُ المرسلین

 

پنج خورشید ِ کریم وبا سخا

پنج مهتاب ِ شبِ اهلِ یقین

 

پنج، محبوبِ خدا در آسمان

پنج‌تن، «نورٌ علیٰ نورٌ» مبین

 

پنج‌تن، آیینه‌دار رویِ دوست

پنج‌تن انسان، مافوقِ زمین

 

خلق، از فیض ِ وجود ِ پنج‌تن

شاکر ِ درگاه ِ خلّاق ِ متین

 

...گفت: قِدیسِ کهن‌سال ِ عقول

وای، بر دنیا و روز ِ واپسین

 

تا «دعا» گوید: رسول ِ کردگار

اهلِ او، «آمین» بگوید راستین

 

نسل ِ ما نابود گردد، در جهان

بهتر آن، تمکین کنید، ای ناکثین!

 

محمدحسین برزویی




 نظرات شما |