باسمهتعالی
خدایا می بخشی مرا؟!
(دلتنگیهای یک انسان باخدا)
********************************
· پروردگارا! ببخش مرا كه از تمسخر دیگران لذت بردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه براى رسواکردن دیگران تلاش كردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه نمازم، وقت یافتن گمشدههاى من است.
· پروردگارا! ببخش مرا كه نادانى دیگران را به رُخِشان كشیدم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه براى همه گردن كشیدم، بهغیراز خودم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه دیگران را وادار به معذرتخواهی كردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه همهاش دعا كردم خدایا! مرا از شر خلق دور بدار و یکبار نگفتم: خلقت را از شر من دور دار.
· پروردگارا! ببخش مرا كه فكر و دلم از تو عزلت گزید و از گناه نه.
· پروردگارا! ببخش مرا كه هر چه با من مدارا كردى، من بر تو خیرهسرى كردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه آنقدر كه حسرت نداشتههایم را خوردم، شاكر داشتههایم نبودم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه آنقدر كه بر بی منزلی و بیکاری و ... گریستم، بر غم فراق از تو گریه نكردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه آنقدر كه به فكر زیبایى ظاهر و مد لباس و ... بودم، به فكر زیبایى و طهارت باطنم نبودم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه بارها و بارها به دنبال جنازه این و آن رفتم و فقط با یك «اِ اِ» گفتن، از كنارش گذشتم و هنوز باورم نیست كه من هم رفتنى هستم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه با رفتار زشتم، دیگران را به دین بدبین كردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه در مجادله با این و آن فهمیدم كه حق با من نیست؛ ولى به رو نیاوردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه براى نظرات دیگران، آنگونه كه حقشان بود، ارزش قائل نشدم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه با پرسشهاى مشكل از استادانم، خود را در چشم دیگران بزرگ جلوه دادم و استادانم را تحقیر كردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه موقع تعریف و تمجید دیگران، باورم شد كه راستی راستی كسى هستم!
· پروردگارا! ببخش مرا كه تاب شنیدن تعریف از دیگران را نداشتم!
· پروردگارا! ببخش مرا كه اگر 1000 تومانم گم شد، غصهدار شدم؛ ولى نمازم قضا شد و آنقدر غصه نخوردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه توان حل مشكل دیگران را داشتم؛ ولى سكوت كردم و گفتم دردسر نمىخواهم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه واله و شیداى مخلوقاتت شدم و خالقیتت را از یاد بردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه آنقدر كه غصه روزىام را خوردم، غصه آخرتم را نخوردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه مدام دروغ گفتم و توجیه كردم كه دروغ مصلحتى بود.
· پروردگارا! ببخش مرا كه خود را به خواب زدم تا از انجام كارى كه وظیفهام بود، شانه خالى كنم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه با دروغهاى مكرر خود، زشتى دروغ را در ذهن فرزندم از بین بردم.
· پروردگارا! ببخش مرا كه آنقدر كه اهل حرف بودم، اهل عمل نبودم.
· پروردگارا ...
پروردگارا! می بخشی مرا؟
